تصویری که محمدحسین لطیفی در "روز سوم" از خرمشهر ارائه میدهد، سیمای شهری است که تا مرز مرگ و نابودی پیش میرود اما زنده میماند. همانطور که سمیره (باران کوثری) با وجود مشکلات نجات پیدا و خاطره خرمشهر را حفظ میکند. خرمشهر در "روز سوم" نماد عشق و زندگی است. استفاده از فلاشبک برای روایت قصه در دورانی که شهر آرام و خرم بوده تفاوت زندگی در زمان صلح و جنگ را به تصویر میکشد.
اگر درویش در فیلمهایش با نمایش صحنههای عظیم جنگی، خشونت و هولناکی جنگ را به تصویر میکشد، لطیفی نقش انسان را در دل جنگ برجسته میکند. او روی روابط شخصیتها تمرکز کرده و از طریق نمایش رنج آنان سرنوشت خرمشهر را به تصویر میکشد. شهری که زنده بوده و با شروع جنگ علایم و نشانههای حیات در آن رنگ میبازد. سمیره نماد وطن است. در نگاهی کلی نماد ایران است و در نگاهی دیگر نماد خرمشهر، شهری که از دل خون و آتش دوباره زنده میشود.